- กดดัน -
..
ระหว่าง คำว่า "เพื่อน"
และ
คำว่า "ยุติธรรม"
รวมทั้งช่องว่าง "ความผิดพลาด"
ที่เกิดขึ้น
...
ต้องแบกรับทุกสิ่งไว้
เพราะไม่อาจย้อนกลับไปแก้ไข
ทำให้คัยหลายคนต้องทั้ง
- เสียจัย - โกรธ - เกลียด - น้อยจัย - นานา
.. แทบมองหน้ากันไม่ติด..
...
จะให้ชั้นทำไง
อยู่ที่ตรงนี้
มันลำบากเหลือเกิน
จะให้ชั้นทำไงเล่า !
...
คัยจะเข้าจัยชั้น
สุดท้ายทั้งหมดก็ต้องหนักอึ้งมาที่ชั้นอยุ่ดี
ทั้งๆที่มันผ่านพ้น
แต่ชั้นกลับต้องมานั่งแบกรับ
อยากร้อง...
* เพื่อน *
เปราะบางเกินไป
* ความเห็นแก่ตัว *
ทำให้สายใยแทบละลายขาดสะบั้น
* ความกดดัน *
ทำให้ใครหลายคนผิดพลาด ...และนั้นก็คือชั้น
คำว่า "ขอโทด"
มันอาจไม่มีความหมายใดๆ
แม้จะเอ่ย
แม้จะบอกว่ายกโทด
..แต่...
...
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ประสบมา
มันยังคงติดอยุ่ในใจ
กลัว
กลัวว่าต้องมีสักวัน
ที่เรื่องเหล่านี้
จะกลายมาเป็นเหตุผลร้อยแปด
ซึ่งทำให้มิตรภาพมลายไป...
ไม่รุจะทำงัย
ทำดีที่สุดได้เท่านี้
อาจมีคนเข้าจัยไม่มาก
เพราะไม่มีคัยมาอยุ่ที่ตรงนี้
ต้องเลือก...
ต้องตัดสิน...
ต้องชี้ชะตา...
ระหว่าง
- เพื่อน - ความยุติธรรม - ช่องว่างแห่งความผิด - และความเห็นแก่ตัว -
...และท้ายที่สุด
ชั้นก็เป็นเพียงผู้เดียว
ที่แบกรับทุกๆสิ่ง
ขอโทษ ...."เพื่อน"... ที่ทำผิดพลาด
แต่ไม่อาจทำอะไรได้แล้ว การกระทำมันติดอยุ่ที่จัยเพื่อน...
ถึงจะเข้าจัยชั้น แต่ก้อไม่อาจลบ ...มันลบไม่ออก
แต่คัยหลายคนเห็นแก่ตัว !!!
